Sporades Tv News

Η ενημέρωση απο τις Βόρειες Σποράδες SporadesNew SporadesTv

Το μοτέρ, το bullying, ο όρκος και το αίμα του Καλάθη


Ο Νικ Καλάθης οργιάζει φορώντας τη φανέλα της Εθνικής και ο Βασίλης Σκουντής τού χαρίζει τη δημοσιότητα που δεν επιθυμεί και πολύ ο ίδιος για τον εαυτό του…

Σαν να μού φαίνεται πώς τον αδικήσαμε κατάφωρα τον λεγάμενο…

Τον Νικ Καλαθη, εννοώ, που ίσως αδικεί ο ίδιος τον εαυτό του, διότι προτιμά τα έργα από τα λόγια!

Του αρέσει να παίζει, αρκείται στο να παίζει και ύστερα, ενώ οι δημοσιογράφοι ξεροσταλιάζουμε στη μεικτή ζώνη, περνάει σαν σίφουνας, χαιρετά με εγκαρδιότητα, αλλά τσιμουδιά!

Λες και έχει πιει το αμίλητο νερό, αλλά αυτό ισχύει μονάχα για τις δηλώσεις και τις συνεντεύξεις, διότι κατά τα άλλα, εντός παιδιάς, δεν βάζει γλώσσα μέσα!

Ο Νικ έκλεισε πριν από πέντε μήνες τα 35 χρόνια του με ό,τι αυτό συνεπάγεται στις αντοχές και στα κουράγια του, αλλά ο τύπος δεν παίρνει χαμπάρι και όσο το μοτέρ του είναι καλολαδωμένο, δουλεύει στην εντέλεια…

“Το μηχανάκι και οι καραμέλες”

“Είναι αδιανόητο αυτό που συμβαίνει με τον Νικ, μας έχει αφήσει όλους με το στόμα ανοικτό” μού μαρτύρησε ένα μέλος του επιτελείου της Εθνικής, που μάλιστα χρησιμοποίησε ένα αλληγορικό παράδειγμα για να αποδώσει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί…

“Είναι σαν να καβαλάει ένα μηχανάκι, να τρέχει στην άσφαλτο, να κάνει στάση στο περίπτερο για να αγοράσει καραμέλες και να συνεχίζει στον ίδιο ρυθμό πατώντας το γκάζι”!

Μού άρεσε αυτό που άκουσα, απλώς μαζί με τις καραμέλες ο Νικ παίρνει και μια δωροσακούλα γεμάτη από μπάλες για να τις μοιράζει ως ασίστ στους συμπαίκτες του, βαδίζοντας στα χνάρια ενός θρυλικού συνονόματου του (Νικ Γκάλης) που τις μπάλες τις έστελνε συστημένες στα καλάθια…

“Αυτά που κάνει είναι… παρά φύσιν”

“Η προσήλωση του είναι μοναδική, όσο για την ενέργεια του στις προπονήσεις και στους αγώνες δεν συγκρίνονται. Παίζει και μάλιστα τα δίνει όλα και στις δυο πλευρές του γηπέδου με αξιοθαύμαστο τρόπο και με ατέλειωτο τρεεχαλητό. Δεδομένου κιόλας ότι είναι 35 χρονών, όλα αυτά που κάνει μοιάζουν… παρά φύσιν. Από την πρώτη στιγμή εμφανίσθηκε αφοσιωμένος, προσηλωμένος, έτοιμος να διεκπεραιώσει μια αποστολή, μια διατεταγμένη υπηρεσία” συνεχίζει ο… πληροφοριοδότης μου που υποκλίνεται, όπως όλοι, στο modus lavorandi του Καλάθη.

“Επίσης ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει το παιχνίδι είναι ασύλληπτος και αυτό το καταλαβαίνουμε τόσο στους αγώνες, όσο και στις προπονήσεις. Δεν ξέρω τι έχει στο μυαλό του, αλλά εάν το αποφασίσει, πιστεύω ότι μπορεί να γίνει ένας εξαιρετικός προπονητής”.

Τα 35 χρόνια και τα 35 λεπτά

Ο Νικ οργίαζε όλες τις ημέρες στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και όταν έπεσε –και μάλιστα με διθυραμβικό τρόπο- η αυλαία του Προολυμπιακού Τουρνουά μόστραρε στα τέσσερα ματς, 40 πόντους (με 10.21 δίποντα, 6/17 τρίποντα, 2.4 βολές), 15 ριμπάουντ, 42 ασίστ και ένα κλέψιμο.

Αμ’ το άλλο; Στους τέσσερις αγώνες είχε μέσο όρο 28 λεπτά συμμετοχής, ενώ στον τελικό με την Κροατία έπαιξε ένα λεπτό για κάθε έτος της ζωής του.

Τριάκοντα πέντε!

Η χαρά του Τζέιμς και του Παπαγιάννη

“Pas mal”, όπως λένε και οι Γάλλοι, τους οποίους ο λεγάμενος θα τους απασχολήσει για τα καλά λίαν προσεχώς, πρώτα με την Εθνική ομάδα στο Ολυμπιακό Τουρνουά και εν συνεχεία με τη Μονακό, δίπλα στον Μάικ Τζέιμς και στον Γιώργο Παπαγιάννη!

Και οι δυο βεβαίως τον γνωρίζουν καλά από την κοινή ζωή τους στον Παναθηναϊκό, οπότε ξέρουν τι μπορούν να κάνουν τα μαγικά χέρια του και είναι ενθουσιασμένοι που θα τους σερβίρει την μπάλα.

Για τον Καλάθη η Εθνική ομάδα είναι ένα ιερό κειμήλιο το οποίο δεν θα απεμπολούσε, τουναντίον εδώ και 16 χρόνια αφοσιώνεται σε αυτό με θρησκευτική ευλάβεια…

“Θα είμαι εκεί για να πάμε στο Παρίσι”

Εάν υπήρχαν αμφιβολίες ή επιφυλάξεις για τη διαθεσιμότητα του στο Προολυμπιακό Τουρνουά, ο ίδιος φρόντισε να τις άρει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το απόγευμα της 25ης Μαΐου στην Uber Arena του Βερολίνου…

Τον ρώτησα σχετικώς πριν από την προπόνηση της Φενέρμπαχτσε ενόψει του ημιτελικού του Final Four με τον Παναθηναϊκό και η απάντηση του δεν άφηνε κανένα περιθώριο…

“Θα είμαι εκεί για να πάμε στο Παρίσι”.

Σαράντα ημέρες αργότερα όντως ήταν εκεί και όντως πάμε στο Παρίσι!

Από την πρώτη στιγμή που εντάχθηκε στην προετοιμασία της Εθνικής, αποχωρώντας ως πρωταθλητής Τουρκίας από τη Φενέρμπαχτσε, ο Νικ έδειξε τις προθέσεις και τις… άγριες διαθέσεις του, άλλωστε έχει πολλούς και σοβαρούς, άλλους προφανείς και άλλους αφανείς για είναι απίκο και να δίνει τον καλύτερο εαυτό του φορώντας τη γαλανόλευκη φανέλα με το Νο 8…

Το αρχηγιλίκι και ο ύπνος στο βίντεο

Παρεμπιπτόντως ένας από αυτούς είναι το χρίσμα του συναρχηγού (μαζί με τον Κώστα Παπανικολάου και τον Κώστα Σλούκα) το οποίο του έδωσε πριν από δυο χρόνια ο Δημήτρης Ιτούδης, όντας πεπεισμένος ότι τώρα πλέον δεν υπάρχει κίνδυνος να τον πάρει ο ύπνος στην καρέκλα εν ώρα προβολής του βίντεο!!!

Από, τότε που πρωτοφόρεσε τη φανέλα της Εθνικής ανδρών ο Καλάθης πέρασαν κιόλας 15 χρόνια!

Ο Νικ έκανε το ντεμπούτο του (όπως και ο Παπανικολάου) στις 12 Αυγούστου του 2009 στο ΟΑΚΑ, όπου η Εθνική σε φιλικό αγώνα στο πλαίσιο της προετοιμασίας της ενόψει του EuroBasket νίκησε τη Ρουμανία με 102-57.

Από τους 12 παίκτες που απάρτιζαν το ρόστερ της ελληνικής ομάδας σε εκείνο το ματς παραμένουν ενεργοί ο Καλάθης, ο Παπανικολάου και ο “γερόλυκος” Αντώνης Φώτσης, ενώ οι υπόλοιποι (Κουφός, Σχορτσανίτης, Μπουρούσης, Σπανούλης, Ζήσης, Καλαμπόκης, Καϊμακόγλου, Περπέρογλου, Πρίντεζης) έχουν βγει στη σύνταξη.

Οι 12 στις 14 παρουσίες και το μοναδικό μετάλλιο

Eναν μήνα αργότερα (20 Σεπτεμβρίου 2009) Κατοβίτσε ο Νικ γεύθηκε το νέκταρ της κατάκτησης του τελευταίου μεταλλίου στην ιστορία της Εθνικής ανδρών και μετά από 15 χρόνια παραμένει ο μοναδικός εν ενεργεία παίκτης της ο οποίος έχει ανέβει στο βάθρο μιας μεγάλης διοργάνωσης!

Σε αυτά τα 15 χρόνια και σε σύνολο 14 επίσημων διοργανώσεων, ο βιονικός Ελληνοαμερικανός γκαρντ έλειψε μονάχα από δυο και αυτό αν μη τι άλλο αποτελεί άλλο ένα παράσημο και ένα τεκμήριο της αφοσίωσης του στα εθνική ιερά και όσια…

Ο Καλάθης ήταν απών μοναχά από το EuroBasket του 2013, όταν ο τότε μάνατζερ της Εθνικής Νίκος Φιλίππου τον αναζητούσε νυχθημερόν αλλά επί ματαίω (καθόσον είχε αλλάξει αριθμό στο κινητό τηλέφωνο του) και από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2023.

Μέχρι στιγμής έχει αγωνισθεί σε πέντε EuroBasket (2009, 2011, 2015, 2017, 2022), τέσσερα Προολυμπιακά Τουρνουά (2012, 2016, 2021, 2024), τρία Παγκόσμια Κύπελλα (2010, 2014, 2019) και τώρα ετοιμάζεται για την παρθενική συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Τα ρεκόρ που πήγαν στράφι και η ασίστ στον Παπανικολάου

Σε αυτή τη διαδρομή του με την Εθνική ανδρών αριθμεί πλέον 146 συμμετοχές με μέσο όρο 8.5 πόντους, ενώ έχει άλλες 10 παρουσίες με την Εθνική νέων, αλλά με αυτή την πονεμένη ιστορία θα καταπιαστώ λίγο αργότερα…

Ατυχώς τα δυο από τα τρία καλύτερα ρεκόρ πόντων του πήγαν στράφι: οι 25 στον προημιτελικό του EuroBasket του 2017 με τη Ρωσία στην Κωνσταντινούπολη και οι 27 με την Τσεχία στον κρίσιμο αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2019 με την Τσεχία στη Σενζέν, όπου η Εθνική χρειαζόταν άλλους πέντε πόντους για να προκριθεί στην επόμενη φάση…

Στον αντίποδα, ευτυχώς δεν χαντακώθηκε η κορυφαία εμφάνιση του, εκείνη στις 16 Σεπτεμβρίου του 2018 στην Τιφλίδα (Γεωργία-Ελλάδα 85-86) όπου σκόραρε 31 πόντους και έδωσε την ασίστ στον Κώστα Παπανικολάου για το καλάθι της νίκης και της πρόκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Η πρωτιά στις ασίστ και το τεστ με τον Σπανούλη και τον Διαμαντίδη

Βεβαίως ο Καλάθης σε όλη την καριέρα του δεν πουλάει σκοράρισμα, αλλά δημιουργία εξ ου και η πρωτοκαθεδρία του στον πίνακα των κορυφαίων σερβιτόρων της EuroLeague ξεπερνώντας διαδοχικά τον Θοδωρή Παπαλουκά, τον Δημήτρη Διαμαντίδη και τον Βασίλη Σπανούλη οι οποίοι υποκλίθηκαν ενώπιον του, μαζί με τον Νίκο Ζήση και τον Γιάννη Μπουρούση.

Ο Καλάθης συνάντησε για πρώτη φορά τον Σπανούλη και τον Διαμαντίδη ένα καλοκαιρινό πρωινό του 2008 στο προπονητήριο Β’ του ΟΑΚΑ…

Έτυχε να κάνουν εκείνη την ώρα, όπως το συνήθιζαν, πρωινή ατομική προπόνηση οι δυο τότε συμπαίκτες στον Παναθηναϊκό και ο Νικ, που έλαβε το ελληνικό διαβατήριο στις 30 Ιουνίου του 2008, αγωνιζόταν ακόμη στους Γκέιτορς της Φλόριντα και ετοιμαζόταν να παίξει με την Εθνική νέων στο EuroBasket Νέων στη Ρίγα κατέβηκε από τα γραφεία της ΕΟΚ τα οποία έχουν οπτική πρόσβαση (μέσω τζαμαρίας) σε αυτή την αίθουσα ώστε να βλέπουν οι ομοσπονδιακοί προπονητές τι ψάρια πιάνει!

Το “Yes Sir” και οι προσοχές

Δεν έχει τύχει να ρωτήσω ποτέ τον Μπίλη και τον Μήτσο ποια εντύπωση αποκόμισαν από τον ψαρωμένο νεαρό παρτενέρ τους σε εκείνο το πρώτο τσεκάρισμα, αλλά προφανώς και οι δυο κατάλαβαν τι κελεπούρι έβλεπαν μπροστά τους.

Σίγουρα πάντως εντυπωσιάσθηκαν από τον σεβασμό και το χαμηλωμένο βλέμμα του, διότι, ως γνωστόν, ο Καλάθης όταν μιλά με μεγαλύτερους σε ηλικία, τους προσφωνεί λες και είναι νεοσύλλεκτος φαντάρος ο οποίος απευθύνεται σε αξιωματούχους.

Πετάει κιόλας ένα “Yes Sir”, βαράει και μια προσοχή και στέκεται σούζα!

Το bullying και η ψηφοφορία

Λίγες ημέρες αργότερα ο τότε 19χρονος και ψαρωμένος νεανίας βρέθηκε στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, διότι η συμμετοχή του στην Εθνική νέων τού επιφύλαξε κάμποσες δυσάρεστες εμπειρίες…

Κάποιοι παίκτες, προεξάρχοντος του Αλέξανδρου Σιγκούνα, αντέδρασαν στη συμμετοχή του υποστηρίζοντας ότι “το αμερικανάκι που δεν μιλά γρι ελληνικά δεν έχει καμιά θέση εδώ” και συν τοις άλλοις τέθηκε κιόλας (προς τον προπονητή Γιώργο Σιγάλα) θέμα ψηφοφορίας για το εάν θα έμενε στην ομάδα ή θα έφευγε!

Εντέλει έμεινε και μένει ακόμη και μετά από 16 χρόνια, ζωή να ‘χει το παλικάρι κι ας μη μιλάει ελληνικά!

Εδώ ήρθαμε, λοιπόν, όπως λέμε και στο σινεμά, διότι αυτό το παλικάρι έχει παραπάνω από έναν λόγους να φυλάει σκοπιά στο φυλάκιο της Εθνικής και να σκίζεται για το καλό της…

Η υπόθεση με το ντόπινγκ και τα Λύχνα της Λήμνου

Εκτός από τους προφανείς λόγους, υπάρχουν άλλοι δυο για τους οποίους νιώθει υποχρεωμένος και δεσμευμένος…

Ο ένας είναι η υποστήριξη και συνδρομή που του παρέσχε η ΕΟΚ το 2014 όταν ενόσω αγωνιζόταν στους Μέμφις Γκρίζλις διαγνώσθηκε θετικός σε απαγορευμένη ουσία (συστατικό ενός χαπιού για την τριχόπτωση) και διέτρεχε κίνδυνο διετούς αποκλεισμού, με αποτέλεσμα να πέσει στα μαλακά…

Ο σοβαρότερος ωστόσο λόγος της αφοσίωσης του στην Εθνική είναι ένας οικογενειακός όρκος τον οποίο τηρεί με συνέπεια και ευλάβεια…

Ο πατέρας του Νικ (και φανατικός φίλαθλος της Εθνικής) Τζον Πατρικ Καλαθης έλκει τις ρίζες του από την Ιρλανδία και δεν είχε εξ αίματος με την Ελλάδα, αλλά απέκτησε ισχυρότερες από αυτές, όταν υιοθετήθηκε από τον εκ Λήμνου μετανάστη Βασίλη Καλάθη!

Ο Βασίλης Καλάθης γεννήθηκε στα Λύχνα της Λήμου, μάλιστα στις 21 Ιανουαρίου του 2019, ο Νικ με την ευκαιρία του αγώνα Πρωταθλήματος του Παναθηναϊκού με τον Ήφαιστο επισκέφθηκε το χωριό του παππού του και ένιωσε τη χαρά και τη συγκίνηση της γνωριμίας με τις ρίζες του.

Ο παππούς μετανάστευσε στην Αμερική στις αρχές της δεκαετίας του 1920, διετέλεσε πρόεδρος της Παλλημνιακής Αδελφότητας “Ήφαιστος και ο υιοθετημένος γιος του έγινε πιο Έλληνας κι από τους εκ γενετής Έλληνες!

Ο όρκος και η τιμή στον θετό πατέρα

Αυτό παρεμπιπτόντως το πήρα πρέφα κι εγώ τον Απρίλιο του 2007 στη Νέα Υόρκη, όπου συνάντησα για πρώτη φορά όλο το Καλαθέικο.

Το μοτέρ, το bullying, ο όρκος και το αίμα του Καλάθη
Ο Νικ Καλάθης με την οικογένειά του και τον Κώστα Κουφό
SPORT24/VASSILIS SKOUNTIS

Όταν τέθηκε για πρώτη φορά το ζήτημα της συμμετοχής του Νικ και αργότερα του κατά τέσσερα χρόνια πρεσβύτερου Πατ στις εθνικές ομάδες, ο πατέρας τους όχι απλώς συναίνεσε, αλλά ενθουσιάσθηκε με αυτή την ιδέα και παρότρυνε με φορτικότητα τους δυο γιους του να αποδεχθούν τις προσκλήσεις.

Στην πραγματικότητα ο Τζον Πάτρικ Καλάθης ήθελε με αυτό τον τρόπο να αποτίσει φόρο τιμής, ευχαριστιών και ευγνωμοσύνης στον θετό πατέρα του και μετά από 16 χρόνια ο Νικ εξακολουθεί να τηρεί τον “όρκο” που έδωσε στον δικό του πατέρα εν ονόματι του παππού του…



Source link