Διαστρέβλωση της αλήθειας και αλλοίωση της πραγματικότητας με χονδροειδή ψέματα αποδίδει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη που σε δηλώσεις του το πρωί της Τετάρτης (3/2) είπε ότι «η Τουρκία δεν μπήκε στο SAFE, διότι ισχυρά ευρωπαϊκά κράτη δεν πιστεύουν ότι πρέπει να γίνει κομμάτι της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής άμυνας».
«Δεν είναι η πρώτη φορά (και δυστυχώς μάλλον ούτε η τελευταία) που το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη επενδύει στη διαστρέβλωση της αλήθειας και την αλλοίωση της πραγματικότητας με χονδροειδή ψέματα. Είναι μια πάγια τακτική, την οποία έχουν αντιληφθεί και περιφρονούν οι πολίτες. Όταν, όμως, πρόκειται για τα εθνικά μας θέματα και την εξωτερική πολιτική της χώρας, τέτοιες πρακτικές δεν μπορούν και δεν πρέπει να μένουν αναπάντητες.
Σε σημερινή του συνέντευξη στον ΑΝΤ1 ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, σε μία επίδειξη ανευθυνότητας και υποκρισίας, υποστήριξε ότι δεν ήταν η Ελλάδα που έθεσε φραγμούς στην Τουρκία να ενταχθεί στον αμυντικό σχεδιασμό SAFE της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά τα συμφέροντα των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών.
Αρχικά, είναι αξιοθαύμαστη η νέα κυβίστηση του κ. Ανδρουλάκη, ο οποίος μέχρι πρότινος διαλαλούσε ότι ο Κανονισμός SAFE «ανοίγει την πόρτα» στις τρίτες χώρες. Ο ίδιος, μάλιστα, διαλαλούσε ότι η σαφής θέση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ότι «όσο υπάρχει το casus belli δεν υπάρχει περίπτωση να μπει στο SAFE η Τουρκία» ήταν προσχηματική και θα μπορούσε να ξεπεραστεί από την Άγκυρα με μία προσωρινή άρση του casus belli.
Επειδή, λοιπόν, η πραγματικότητα διέψευσε, για ακόμα μία φορά, τον κ. Ανδρουλάκη και το κόμμα του, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιχείρησε μία ακόμα λαθροχειρία. Αρκεί, όμως, κάποιος να διαβάσει την αρχική εκδοχή του σχεδίου Κανονισμού SAFE, ώστε να αντιληφθεί ότι περιλάμβανε συνολικά όλες τις τρίτες χώρες, χωρίς καμία διαβάθμιση. Μάλιστα, καθώς ο εν λόγω Κανονισμός διέθετε ισχυρή υποστήριξη μεγάλων χωρών, θα μπορούσε να είχε ψηφιστεί με αυτό το περιεχόμενο, αφού αρκούσε ειδική πλειοψηφία – η οποία προφανώς υφίστατο.
Εντούτοις, ήταν η σθεναρή στάση της Ελλάδας στο COREPER και στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων η αιτία που προστέθηκε στις διατάξεις του Κανονισμού η υποχρέωση κάθε τρίτη χώρα που συμμετέχει στο SAFE να συνάπτει διμερή συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και, μάλιστα, προβλέφθηκε ρητά ότι αυτή η διμερής συμφωνία θα πρέπει να τύχει ομόφωνης αποδοχής από όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης, βάσει των άρθρων 212 και 218 της Συνθήκης Λειτουργίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δημιουργήθηκε, δηλαδή, εκ του μηδενός και με βάση το άρθρο 17 του Κανονισμού, δικαίωμα βέτο κάθε κράτους – μέλους της Ένωσης.
Η εξέλιξη αυτή αποτελεί, πέρα από κάθε αμφιβολία, μία σημαντική επιτυχία της ελληνικής διπλωματίας – μία εθνική επιτυχία. Μπορεί ο κ. Ανδρουλάκης να έχει επιλέξει τον ολισθηρό δρόμο της απόπειρας παραπλάνησης, όμως πρέπει να αντιληφθεί ότι όλα έχουν ένα όριο. Και αυτό το όριο είναι τα εθνικά θέματα, γιατί σε αυτά η άγνοια και η αντιπολιτευτική έμμονή καθίσταται εξαιρετικά επικίνδυνη».
