Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου

S.O.S από φορείς για το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας

Το άλυτο πρόβλημα των υδάτων στη Θεσσαλία, υπονομεύει την ανάπτυξη της Περιφέρειας Θεσσαλίας, υποστηρίζουν σε κοινή τους παρέμβαση εκπρόσωποι επιστημονικών φορέων της περιοχής.

Στην κοινή επιστολή που υπογράφουν οι Δημ. Αρχοντής, πρώην Δήμαρχος Καρδίτσας, Φ. Γέμτος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Κ. Γιαννακός, πρόεδρος του Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας, Κ. Γκούμας Κώστας, πρώην πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ, Γ. Καλλές, πρόεδρος Εταιρείας Θεσσαλικών Μελετών (ΕΘΕΜ) και Μπαρμπούτης Τάσος, πρώην γραμματέας ΤΕΕ/Κ-ΔΘ, επισημαίνεται μεταξύ άλλων: «Βασικοί πυλώνες για την βιώσιμη ανάπτυξη στη Θεσσαλική περιφέρεια είναι η γεωργία και κτηνοτροφία, η μεταποίηση και η παραγωγή ενέργειας, χωρίς να υποτιμούμε την σημασία των μεταφορών, του τουρισμού, των υπηρεσιών και άλλων τομέων.

Θα πρέπει για τον σχεδιασμό να ληφθούν υπόψη η εδώ και δεκαετίες, παγιωμένη πλέον, «κακή» κατάσταση των υδάτινων οικοσυστημάτων της (επιφανειακών και υπόγειων), η απειλή από φαινόμενα ξηρασίας και λειψυδρίας, αλλά και πλημμυρών, απέναντι στα οποία η Θεσσαλία είναι ευάλωτη και ανοχύρωτη, καθώς και το μεγάλο θέμα της επάρκειας και της διαχείρισης των υδατικών πόρων της περιοχής.
Συνεπώς, για ένα σοβαρό και αξιόπιστο αναπτυξιακό σχέδιο στις σημερινές συνθήκες, θα πρέπει πρώτα και πέρα από οτιδήποτε άλλο να αξιολογηθεί η Θεσσαλία ως «υδατικό διαμέρισμα» και μόνο μετά από αυτό να αντιμετωπισθεί ως περιφερειακή ενότητα. Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν βλέπουμε να ακολουθείται.
Σήμερα στην περιοχή μας παρατηρούμε ότι συγκρούονται δύο διαφορετικές αντιλήψεις για την ανάπτυξη.
Η άλλη αντίληψη για την ανάπτυξη, θα έπρεπε να έχει προσανατολισμό την σε βάθος ανάλυση των δεδομένων, την επικέντρωση στα προβλήματα αλλά και στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής μας, την ανάδειξη των αναγκαίων στόχων για έργα και δράσεις.
Θα έπρεπε επίσης να έχει δοθεί πολύ μεγαλύτερο βάρος στο ζήτημα της ασφάλειας από κινδύνους ξηρασίας και λειψυδρίας, που δυστυχώς ελλοχεύουν λόγω κλιματικής αλλαγής και, το κυριότερο, θα έπρεπε να ενταχθούν στον σχεδιασμό και τον προγραμματισμό τα κατάλληλα έργα, που θα επιφέρουν αποκατάσταση της διαταραγμένης οικολογικής ισορροπίας στο Υδατικό Διαμέρισμα Θεσσαλίας (ΥΔΘ).
Όπως όλα δείχνουν, η προοπτική να χαράξουμε μια τέτοια μέσο μακροπρόθεσμη στρατηγική βασισμένη στα παραπάνω κριτήρια, παρά τις υποσχέσεις, έχει μάλλον εγκαταλειφθεί και από την Κυβέρνηση και από τους αρμόδιους τοπικούς παράγοντες.

Αυτό άλλωστε υποδηλώνουν και οι άτολμες, σχεδόν απολογητικές, δηλώσεις του κ. Κυρ. Μητσοτάκη για την Θεσσαλία πρόσφατα στην ΔΕΘ, καθώς και η σιωπή της τοπικής ηγεσίας, όπου οι αρμόδιοι δεν βρίσκουν το θάρρος να επιβάλλουν το σχέδιο που πραγματικά χρειαζόμαστε.
Με αυτές τις σκέψεις και τις ανησυχίες παρουσιάζουμε συνοπτικά τις προτάσεις μας, που πρέπει να περιληφθούν στα σχέδια που εκπονούνται:
1. Άμεση εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου εφαρμοστικού σχεδίου (master plan) με τα αναγκαία έργα και δράσεις για την σταδιακή μείωση των υδατικών ελλειμάτων στο ΥΔΘ, εφαρμογή μιας πολιτικής με κίνητρα και μέτρα για μείωση των καταναλώσεων (κυρίως στη Γεωργία), ένταξη στο «πακέτο» ανάκαμψης νέων ταμιευτήρων νερού περιμετρικά της λεκάνης Πηνειού (Σκοπιά Φαρσάλων, Ελασσόνα, Πύλη, Νεοχώρι κ.α) και των σχετικών έργων μεταφοράς και διανομής νερού.

2. Άμεση επανέναρξη των διαδικασιών ολοκλήρωσης του ημιτελούς ταμιευτήρα Συκιάς επί του Άνω Αχελώου, καθώς και της, πλήρως διανοιγμένης, σήραγγας μεταφοράς (μήκους 18 χλμ.) από Συκιά προς Δρακότρυπα (Μουζάκι), για την οποία απομένει μόνο η εσωτερική επένδυση ενός τμήματος.
Ο ταμιευτήρας Συκιάς αναμένεται να παράσχει την αναγκαία (και επιβαλλόμενη από Ευρωπαϊκή Οδηγία) ασφάλεια της Θεσσαλίας έναντι της αναμενόμενης λειψυδρίας. Επιπλέον προβλέπεται η υδροηλεκτρική αξιοποίηση των υδάτων αυτών (ενέργεια υψηλής αξίας από εγχώρια και ανανεώσιμη πηγή) καθώς και αποθήκευση μέρους της παραγόμενης (από ΑΠΕ) ενέργειας με το σύστημα της άντλησης – ταμίευσης.
3. Μέρος των σημαντικών αποθεμάτων του ταμιευτήρα Συκιάς, θα μεταφέρονται στον κάμπο για τεχνητό εμπλουτισμό των απειλούμενων υπόγειων υδροφορέων, έτσι ώστε, σε μια πορεία ετών, να καλυφθούν τα τεράστια ελλείμματα νερού που επί σχεδόν τριάντα χρόνια συσσωρεύθηκαν ανεξέλεγκτα και που ο όγκος τους υπερβαίνει τα τρία (3) δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού !
Παράλληλα, κάποιες ποσότητες νερού, θα ανακουφίσουν προσωρινά και τους επιφανειακούς υδροφορείς (ποτάμια, λίμνες) έως την ολοκλήρωση των περιφερειακών ταμιευτήρων που προαναφέραμε.
4. Τέλος, τα ύδατα που αθροιστικά θα διατίθενται πλέον από τους ταμιευτήρες των λεκανών Πηνειού και Αχελώου, υπό προϋποθέσεις, θα προσφέρουν την δυνατότητα για ανάπτυξη της Γεωργίας, σε μια κατεύθυνση αειφορίας, περιβαλλοντικής ασφάλειας, εκσυγχρονισμού, υψηλότερων αποδόσεων, μειωμένου κόστους παραγωγής, αύξησης των γεωργικών εισοδημάτων κ.ο.κ.».www.ert.gr