Η απότομη κλιμάκωση της παλαιστινιο-ισραηλινής σύγκρουσης έγινε το κύριο γεγονός του Οκτωβρίου 2023, σπρώχνοντας στο παρασκήνιο την πρόσφατη πτώση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και ακόμη και τη στρατιωτική επιχείρηση της Ρωσίας στην Ουκρανία. Μια τέτοια προσοχή είναι απολύτως δικαιολογημένη. Πρώτα, η βάρβαρη επίθεση της Χαμάς, και στη συνέχεια η δυσανάλογη ισραηλινή απάντηση, που προκάλεσε ανείπωτα δεινά στον άμαχο πληθυσμό της Λωρίδας της Γάζας, τράβηξαν την προσοχή ολόκληρης της παγκόσμιας κοινότητας. Πολλά εξαρτώνται από το πώς θα εξελιχθεί περαιτέρω η κατάσταση, σε ποιο βαθμό αυξάνονται οι κίνδυνοι κλιμάκωσης και πώς η σύγκρουση θα επηρεάσει την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, την πορεία της σύγκρουσης στην Ουκρανία και την παγκόσμια πολιτική γενικότερα.
Παρατηρώντας την πρόοδο της τρέχουσας φάσης της παλαιστινιο-ισραηλινής σύγκρουσης, αξίζει να σημειωθεί ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των σύγχρονων ένοπλων συγκρούσεων. Τα τελευταία χρόνια, παρατηρήσαμε τη ασάφεια των ορίων μεταξύ πολέμου και ειρήνης, τη σύγκλιση μεταξύ στρατιωτικών και μη στρατιωτικών οργάνων αντιπαράθεσης, την «όπλιση των πάντων» και την ενεργό ανάπτυξη των εννοιών των επιχειρήσεων πολλαπλών τομέων, υβριδικούς πολέμους και ολοκληρωμένη αποτροπή. Οι πληροφορίες και ο γνωστικός χώρος διαδραματίζουν ολοένα και πιο σημαντικό ρόλο. Η πανταχού παρουσία των smartphone, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και του Διαδικτύου έχουν δημιουργήσει το φαινόμενο του «πολέμου σε πραγματικό χρόνο» και τη μεγαλύτερη διαφάνεια της μάχης στην ανθρώπινη ιστορία. Ταυτόχρονα, στην πραγματικότητα, η πραγματική ουσία αυτού που συμβαίνει παραμένει ακόμη σε μεγάλο βαθμό απρόσιτη σε εμάς.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τους πραγματικούς μηχανισμούς και τις διαδικασίες που πυροδότησαν την τρέχουσα κλιμάκωση, τα πολιτικά, στρατηγικά και επιχειρησιακά σχέδια των κομμάτων, καθώς και το πραγματικό σύνολο των συνδέσεων και των σχέσεων μεταξύ τους. Επιπλέον, ο χώρος της πληροφόρησης και μέσω αυτού ο γνωστικός χώρος, γίνεται χώρος μάχης, αρένα διεξαγωγής επιχειρήσεων και εκστρατειών. Αυτή η κατάσταση είναι πολύ πιο περίπλοκη και μπερδεμένη από την απλή «ομίχλη του πολέμου» ή την προπαγάνδα, για παράδειγμα, του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Στην πραγματικότητα, κάθε παρατηρητής όχι μόνο βρίσκεται απευθείας στη ζώνη του πληροφοριακού πολέμου, αλλά γίνεται και το αντικείμενό του, και συχνά ένας εκούσιος ή ακούσιος συμμετέχων. Όλα αυτά περιπλέκουν σημαντικά μια αντικειμενική, αμερόληπτη ανάλυση των εξελισσόμενων γεγονότων.
Όσον αφορά τον αιφνιδιαστικό πόλεμο στις πόλεις, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) έχουν θεωρηθεί εδώ και καιρό ένας από τους κορυφαίους στρατούς στον κόσμο. Από πολλές απόψεις, αυτή η φήμη είναι συνέπεια των αραβο-ισραηλινών συγκρούσεων του 20ού αιώνα. Αξίζει να σημειωθεί ότι το IDF πέτυχε τις πιο σοβαρές επιτυχίες του σε αντιπαραθέσεις με τακτικές ένοπλες δυνάμεις σε φευγαλέες συγκρούσεις στον ανοιχτό χώρο της χερσονήσου του Σινά και των Υψωμάτων του Γκολάν. Οι βασικοί παράγοντες για την επιτυχία του ισραηλινού στρατού ήταν η υπεροχή στην επιχειρησιακή τέχνη, η αποφασιστικότητα, η ένταση και η εύρυθμη διυπηρεσιακή συνεργασία στο πλαίσιο των επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα, οι ενέργειες εναντίον ενός παράτυπου εχθρού σε πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές είναι ένα έργο θεμελιωδώς διαφορετικής φύσης.
Γενικά, οι πολεμικές επιχειρήσεις σε αστικές περιοχές είναι από τις πιο δύσκολες στον σύγχρονο πόλεμο. Πρόσφατα,στο πρόβλημα της διεξαγωγής πολεμικών επιχειρήσεων σε αστικό περιβάλλον προσελκύει όλο και μεγαλύτερη προσοχή στη Ρωσία και στο εξωτερικό, τόσο μεταξύ στρατιωτικών όσο και πολιτικών εμπειρογνωμόνων (μεταξύ των πρόσφατων εργασιών, αξίζει να σημειωθεί το βιβλίο του Κέντρου για τη Μόσχα Ανάλυση Στρατηγικών και Τεχνολογιών «War Among the Walls», η δεύτερη ενημερωμένη έκδοση του οποίου αναμένεται σύντομα).
ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
Παραδείγματα διάρκειας, αιματοχυσίας και σκληρότητας τέτοιων αντιπαραθέσεων περιλαμβάνουν τις μάχες για το Χαλέπι, τη Φαλούτζα, τη Μοσούλη, το Μπαχμούτ και το Γκρόζνι. Όπως είπε ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ Ντέιβιντ Πετρέους, μια χερσαία επιχείρηση του IDF στη Γάζα (αναφορά στα διάσημα γεγονότα του 1993 στη Σομαλία), θα μπορούσε να πάρει χρόνια και η νίκη θα απαιτούσε τεράστιες προσπάθειες, μεταξύ άλλων στον κοινωνικοοικονομικό και κοινωνικό τομέα.
Τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου προκάλεσαν σοβαρή ζημιά στη φήμη του IDF, αλλά η σημασία αυτής της αποτυχίας δεν πρέπει ούτε να υπερβληθεί ούτε να ελαχιστοποιηθεί. Τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023 ήταν αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων λαθών των ισραηλινών πληροφοριών, προσεκτικής προετοιμασίας από τη Χαμάς και συσσωρευμένων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών τόσο στο ίδιο το Ισραήλ όσο και στη Λωρίδα της Γάζας. Ταυτόχρονα, ο αιφνιδιασμός παραμένει σημαντικός στρατιωτικός παράγοντας. Ο σύγχρονος πόλεμος χαρακτηρίζεται από την εξαιρετική πολυπλοκότητα της συγκαλυμμένης ανάπτυξης μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων υπό τις συνθήκες ανεπτυγμένης διαστημικής αναγνώρισης και καμερών σε κάθε τηλέφωνο. Ωστόσο, αυτό ισχύει για μεγάλες δυνάμεις και μεγάλα θέατρα πολέμου.
Οι εξαιρετικά αστικοποιημένες, γεωγραφικά περιορισμένες και πυκνοκατοικημένες περιοχές αφήνουν περιθώρια για αιφνιδιαστικές επιθέσεις, ειδικά από διάσπαρτες, αποκεντρωμένες και συμπαγείς ακανόνιστες δυνάμεις. Η ιστορία πολλών χωρών έχει τις δικές της εκδοχές του Pearl Harbor, 11 Σεπτεμβρίου, Grozny 1996 και Nalchik 2005. Αυτό θα συνεχίσει να συμβαίνει στο μέλλον. Το πιο σημαντικό καθήκον για το κράτος δεν είναι να αποτρέψει μια αιφνιδιαστική επίθεση, αλλά να διατηρήσει τη σταθερότητα (ο μοντέρνος όρος για την ανθεκτικότητα), να ανταποκριθεί γρήγορα και να εμποδίσει τον εχθρό να πετύχει τους στόχους του. Αξίζει επίσης να γίνει κατανοητό ότι μια τέτοια αιφνιδιαστική επίθεση μπορεί να συμβεί σε διάφορους χώρους.
Η ιστορία διδάσκει ότι ακόμη και μια αιφνιδιαστική επίθεση που είναι επιτυχής στην αρχή συχνά οδηγεί τελικά σε αποτυχία και ένα blitzkrieg μετατρέπεται σε παρατεταμένο μύλο κρέατος. Μέχρι στιγμής, είναι δύσκολο να εκτιμηθεί η επιτυχία ή η αποτυχία των ενεργειών της Χαμάς από στρατιωτικοπολιτική άποψη.
Η αιμοδιψία της ομάδας προκάλεσε καταδίκη σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, προκάλεσε επίσης μια απάντηση από το Ισραήλ που καταδικάστηκε από πολλές χώρες στη Μέση Ανατολή και όχι μόνο, μια απότομη αύξηση των αντι-ισραηλινών συναισθημάτων, ακόμη και σκληρές δηλώσεις ορισμένων Ευρωπαίων αξιωματούχων.
Είναι δύσκολο να κριθεί αν η πρόκληση μιας τέτοιας απάντησης από το Ισραήλ και η επακόλουθη αντίδραση των περιφερειακών χωρών και του μουσουλμανικού κοινού σε όλο τον κόσμο ήταν μέρος του σχεδίου της Χαμάς. Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να υπερβάλλουμε το βάθος του στρατηγικού σχεδιασμού της Χαμάς. Για να παραφράσουμε τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Χαμάς είναι ακόμη μια οργάνωση, όχι ένα κράτος. Την ίδια στιγμή, γεγονός είναι ότι η Λωρίδα της Γάζας έχει προσελκύσει την προσοχή όλου του κόσμου με τρομερό κόστος, έχει φέρει την περιοχή στα πρόθυρα ενός μεγάλου πολέμου και, προφανώς, έθαψε τη διαδικασία εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και αραβικών κρατών..
Σε γενικές γραμμές, το μέγεθος, η αιματοχυσία και η σκληρότητα της επίθεσης της Χαμάς ήταν απροσδόκητα, αλλά η ίδια η κλιμάκωση της σύγκρουσης δεν ήταν. Οι Συμφωνίες του Αβραάμ έμοιαζαν με μεγάλη επιτυχία σε σύγκριση με την καταστροφική Συμφωνία του Αιώνα του Τραμπ, αλλά η ανησυχητική κατάσταση ήταν ξεκάθαρη σε πολλούς παρατηρητές. Αξίζει να προσέξουμε το άρθρο του Σεπτεμβρίου της Marianna Belenkaya στην Kommersant ή τις δηλώσεις του Ιουνίου του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα Volker Türk.
Ζητήματα τακτικής και στρατηγικής
Οι πιο ενδιαφέρουσες πτυχές του χτυπήματος της Χαμάς της 7ης Οκτωβρίου από στρατιωτική άποψη είναι ο συνδυασμός τόσο της συγκέντρωσης όσο και των διαφόρων μέσων επίθεσης, καθώς και η αποκέντρωση και η διασπορά τόσο των ίδιων των δυνάμεων όσο και των φορέων της Χαμάς. Μια άλλη πτυχή είναι πώς θα μπορούσαν να ενσωματωθούν τα drone, η δύναμη κρούσης οι πληροφορίες και οι προσπάθειες στον κυβερνοχώρο.
Καθώς παρακολουθούσαμε τον νεότερο γύρο της παλαιστινιο-ισραηλινής σύγκρουσης, είδαμε πλάνα από την εξαιρετικά επιτυχημένη χρήση drones και ATGM για την καταστροφή των ισραηλινών αρμάτων μάχης Merkava (τα οποία είχαν εξίσου ισχυρή φήμη με το ίδιο το IDF). Είδαμε πλάνα από συγκεντρωμένες και ακαμουφλαρισμένες ομάδες ισραηλινών τεθωρακισμένων οχημάτων. Το βασικό συμπέρασμα που προέκυψε από αρκετούς παρατηρητές είναι ότι η Χαμάς έλαβε υπόψη την εμπειρία του Ισραηλινού Στρατού, αλλά ο Ισραηλινός Στρατός όχι. Ίσως, ωστόσο, να μην πρέπει να είμαστε τόσο κατηγορηματικοί. Πρώτον, η πραγματική κλίμακα των επιτυχημένων επιθέσεων σε ισραηλινά τεθωρακισμένα οχήματα παραμένει άγνωστη. Δεύτερον, πρέπει να ληφθεί υπόψη ο εξαιρετικά περιορισμένος χώρος του θεάτρου επιχειρήσεων. Ένα καλό παράδειγμα είναι ότι η απόσταση από το Ofakim στο Ashkelon είναι περίπου 30 km (λιγότερο από το Lisichansk στο Slavyansk). Μεταξύ Ashkelon και Jebaliya στα βόρεια της Λωρίδας της Γάζας, η απόσταση είναι μικρότερη από 10 χιλιόμετρα. Ολόκληρη η περιοχή του θεάτρου επιχειρήσεων γύρω από τη Λωρίδα της Γάζας είναι το πολύ 1.000 km2. Σε γενικές γραμμές, αυτό είναι συγκρίσιμο με το τμήμα Seversk-Soledar-Bakhmut της πρώτης γραμμής μεταξύ των ρωσικών και των ουκρανικών δυνάμεων. Τρίτον, η ικανότητα του IDF να μαθαίνει γρήγορα από τα λάθη του δεν πρέπει να υποτιμάται (φωτογραφίες από ισραηλινά τεθωρακισμένα οχήματα με ασπίδες κατά της θερμότητας τοποθετημένες στην κορυφή εμφανίστηκαν πολύ γρήγορα).
Αξίζει να σημειωθούν δύο ακόμη σημαντικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης σύγκρουσης, που έχουν εκδηλωθεί ξεκάθαρα στη Μέση Ανατολή. Σε τακτικό επίπεδο υπάρχει ο υψηλός ρόλος των παρακινημένων, ενεργών και εκπαιδευμένων «ένοπλων πολιτών» στην εδαφική άμυνα (για παράδειγμα, η ιστορία του Inbal Rabin-Liberman). Σε στρατηγικό επίπεδο, υπάρχει υψηλός βαθμός εμπλοκής περιφερειακών και εξωπεριφερειακών παραγόντων σε συγκρούσεις που αρχικά ήταν πολύ περιορισμένος.
Οι δυνατότητες της Χαμάς και του Ισραήλ είναι ασύγκριτες. Το αληθινό σχέδιο της Χαμάς είναι άγνωστο σε μας με βεβαιότητα. Αλλά η πρώτη αιφνιδιαστική επίθεση δεν εξελίχθηκε πλήρως και γρήγορα έδωσε τη θέση της σε μια μαζική και τιμωρητική αντίδραση λόγω της έλλειψης σημαντικής αεροπορικής άμυνας από τη Χαμάς κατά της αεροπορικής εκστρατείας του Ισραήλ για την εξάλειψη ολόκληρων κατοικημένων περιοχών στη Λωρίδα της Γάζας. Ωστόσο, η επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου μας αναγκάζει να σκεφτούμε πώς μπορεί να είναι το ξέσπασμα μιας μεγάλης περιφερειακής σύγκρουσης στο εγγύς μέλλον, δεδομένης της εμπειρίας της επιχείρησης στην Ουκρανία .
Η εικόνα που προκύπτει είναι κάπως έτσι: μια ξαφνική μαζική επίθεση χρησιμοποιώντας drones (αεροπορικά και, σε ορισμένα θέατρα πολέμου, επίσης θαλάσσια) βασισμένη στην ευρεία χρήση τεχνολογίας τεχνητής νοημοσύνης, ηλεκτρονικό πόλεμο, ενοποιημένα δίκτυα αναγνώρισης, ελέγχου και προσδιορισμού στόχων , δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων και επιδρομές πυραύλων, καθώς και ενέργειες στο διάστημα και στον κυβερνοχώρο.
Θεώρημα της Μέσης Ανατολής του Fermat
Η τρέχουσα κλιμάκωση είναι μια προφανής οπισθοδρόμηση για την αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή και, γενικά, για την αμερικανική στρατιωτικοπολιτική στρατηγική. Οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκεντρώνουν μια σημαντική ναυτική δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο με σαφή στόχο να αποτρέψουν την κλιμάκωση της σύγκρουσης μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ σε μεγάλο περιφερειακό πόλεμο. Η συγκέντρωση δυνάμεων στην ανατολική Μεσόγειο αποτελεί τη μεγαλύτερη των τελευταίων 30 ετών. Αλλά ο συνολικός αριθμός των δυνάμεων του αμερικανικού στόλου που έχουν αναπτυχθεί μέχρι στιγμής είναι πρακτικά ο ίδιος όπως ήταν, για παράδειγμα, το καλοκαίρι του τρέχοντος έτους, και ανέρχεται σε λίγα περισσότερα από 100 πλοία που αναπτύσσονται κυρίως στην περιοχή ευθύνης του Έβδομου Στόλου (το δυτικό μέρος του Ειρηνικού Ωκεανού).
Τα τελευταία χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες μείωσαν κάπως τη συμμετοχή τους στη Μέση Ανατολή, χρησιμοποιώντας αυτήν ως μία από τις πηγές πόρων για να αυξήσουν τις προσπάθειες στις περιοχές της Ευρώπης και του Ινδο-Ειρηνικού. Τώρα αυτή η πολιτική θα υποστεί αναπόφευκτα κάποια αναθεώρηση.
Το ερώτημα εάν είναι δυνατόν να επιλυθεί η παλαιστινιο-ισραηλινή σύγκρουση γενικά και, αν ναι, αυτό είναι ένα θέμα για διατριβή (και περισσότερες από μία!) Θα κάνουμε ωστόσο μερικές επισημάνσεις. Αυτή η σύγκρουση δεν μπορεί να επιλυθεί με αποδεκτά στρατιωτικά μέσα. Αξίζει να συμφωνήσουμε με τον Σεργκέι Λαβρόφ – το σημερινό status quo στη ζώνη σύγκρουσης Παλαιστινίων-Ισραηλινών δεν είναι βιώσιμο. Ωστόσο, από στρατιωτικοπολιτική άποψη, είναι σαφές ότι για το Ισραήλ, η πλήρης εφαρμογή των υφιστάμενων εποικιστικών σχεδίων (Αραβική Ειρηνευτική Πρωτοβουλία, αποφάσεις της Διάσκεψης Ειρήνης της Μαδρίτης και Συμφωνίες του Όσλο), ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα του Οκτωβρίου 2023 , όχι μόνο είναι πολιτικά απαράδεκτη, αλλά αποτελεί επίσης πραγματική απειλή για την εθνική ασφάλεια.
Το μέλος του παλαιστινιακού κοινοβουλίου Χανάν Ασράουι είπε: «Το Ισραήλ έχει όλη την εξουσία, αλλά καμία από τις ευθύνες μιας δύναμης κατοχής».
Ωστόσο, είναι προφανές ότι το Ισραήλ δεν είναι σε θέση να λύσει το πρόβλημα της Παλαιστίνης μέσω της προσάρτησης και της ολοκλήρωσης όχι μόνο λόγω κοινωνικών, εθνοτικών και θρησκευτικών διαφορών, αλλά και απλώς επειδή αυτό το καθήκον είναι πέρα από τις δυνάμεις του Ισραήλ. Ο πληθυσμός του Ισραήλ είναι μόνο 10 εκατομμύρια άνθρωποι, ενώ μόνο η Λωρίδα της Γάζας φιλοξενούσε πάνω από δύο εκατομμύρια ανθρώπους πριν από την τρέχουσα επιδείνωση, σύμφωνα με διάφορους υπολογισμούς. Ως εκ τούτου, είναι λάθος να αναφέρουμε το Ισραήλ ως παράδειγμα όπου υπήρχε συνολική διευθέτηση των συγκρούσεων, όπως στην Τσετσενία ή τη Βόρεια Ιρλανδία. Ταυτόχρονα, το Ισραήλ πρέπει να καταλάβει ότι είναι απίθανο να κάνει τους Παλαιστίνιους να «χάσουν κάθε ελπίδα να δημιουργήσουν το δικό τους κράτος», όπως είπε ο Ισραηλινός υπουργός Οικονομικών Bezalel Smotrich.
Οποιαδήποτε λύση που έχει πιθανότητες να φέρει ειρήνη για λίγο πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, πρέπει να βασίζεται στις ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές: ισοπέδωση του ρόλου των ριζοσπαστικών στοιχείων τόσο στην ισραηλινή όσο και στην παλαιστινιακή πλευρά. σεβασμός για την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ· δημιουργία συνθηκών για σταθερή και ανεξάρτητη κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη, κυρίως στη Λωρίδα της Γάζας· ενεργή συμμετοχή της διεθνούς κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Κίνας, της Τουρκίας, του Ιράν και των αραβικών χωρών· και την εξομάλυνση των σχέσεων Ιράν-Ισραήλ. Στην τρέχουσα περιφερειακή και παγκόσμια κατάσταση, ο συνδυασμός τέτοιων συνθηκών φαίνεται αδύνατος και η συνέχιση της σύγκρουσης και τα νέα θύματα είναι αναπόφευκτη.
Θα μπορούσε η σύγκρουση για τη Λωρίδα της Γάζας να κλιμακωθεί σε μεγάλο περιφερειακό πόλεμο; Ένας τέτοιος κίνδυνος υπάρχει, αλλά δεν πρέπει να υπερβάλλουμε ακόμη. Πολλά εξαρτώνται από τις περαιτέρω ενέργειες του Ισραήλ, το οποίο καθυστερεί την έναρξη μιας πλήρους χερσαίας επιχείρησης. Δεν εξαρτάται λιγότερο από τις ενέργειες της Αιγύπτου, της Χεζμπολάχ, της Τουρκίας, του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για τη Ρωσία; Ορισμένοι παρατηρητές σπεύδουν να σημειώσουν τα οφέλη για τη Ρωσία – την εκτροπή της προσοχής και των πόρων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Δύσης από την υποστήριξη της Ουκρανίας προς την υποστήριξη του Ισραήλ, ένα πλήγμα στη φήμη της Δύσης, την ανάπτυξη του αντιδυτικού αισθήματος πολλών μουσουλμανικών χωρών, και την πρόσθετη αποσταθεροποίηση της εσωτερικής κατάστασης σε ορισμένες δυτικοευρωπαϊκές χώρες με σημαντικό μουσουλμανικό πληθυσμό. Ταυτόχρονα, αξίζει να γίνει κατανοητό ότι η περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης στην περιοχή απειλεί τα συμφέροντα της ίδιας της Ρωσίας. Μια απότομη επιδείνωση της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης στη Μέση Ανατολή, νέα κύματα προσφύγων και το ξέσπασμα εχθροπραξιών θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα συμφέροντα της Ρωσίας στη Συρία και να δημιουργήσουν ευνοϊκές συνθήκες για τη διεθνή τρομοκρατία και τις ισλαμιστικές ομάδες στην περιοχή (και την εξαγωγή τους, για παράδειγμα , στην Κεντρική Ασία). Σε κάθε περίπτωση, είναι δύσκολο να προβλεφθούν οι συνέπειες για το Ιράν, την Τουρκία και το Ισραήλ, που σε διαφορετικό βαθμό είναι σημαντικοί εταίροι για τη Ρωσία.
More Stories
«Πικρό αποτέλεσμα» η άνοδος της ακροδεξιάς, δήλωσε ο Όλαφ Σολτς
Οι φυσικοθεραπευτές ζητούν άμεση κατάργηση των clawback και rebate
«Προσοχή: Εκτελούνται Έργα» για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Olvio